Η ΔΙΠΛΗ ΕΥΘΥΝΗ

Η ΔΙΠΛΗ ΕΥΘΥΝΗ

Ο βασικός λόγος του αβυσσαλέου μίσους των Αράβων προς τη Δύση (όπως ορθά ανέλυε το 1991 ο Καστοριάδης) είναι το ουσιώδες συστατικό της τελευταίας : ο χωρισμός της θρησκείας από την πολιτική κοινωνία, αντίθετα με το Ισλάμ που επιδιώκει να είναι ολικός θεσμός και αρνείται τη διάκριση θρησκευτικού – πολιτικού στοιχείου. Η «αντιαποικιακή» ρητορεία των μουλάδων είναι απάτη και δεν έχει σχέση με την ιστορική πραγματικότητα. Οι ίδιοι οι Άραβες λειτούργησαν αποικιοκρατικά στη Βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή και σίγουρα η δεινή θέση των αραβικών λαών, δεν δικαιολογεί αυτήν την ρητορική απάτη. Από την άλλη, οι πολίτες της Δύσης αντιμετωπίζουν «θετικά» το …δικό τους εθνικισμό, ενώ ο αντίστοιχος «ανατολικός» θεωρείται κατάλοιπο ενός βάρβαρου παρελθόντος. Αυτό αποτελεί μια δεύτερη απάτη, που η αιτία της προφανώς βρίσκεται στις πολιτισμικές μορφές του «δυτικού εθνικισμού» που συγγενεύουν με την πολιτική, το κράτος, το σύνταγμα, ενώ οι αντίστοιχες μορφές του «ανατολικού πολιτισμού» είναι το γένος, η θρησκεία , η φυλή… Αυτά τα δυο δεδομένα (η απάτη της αντιαποικιοκρατικής ρητορείας των Αράβων και η απάτη της «υπεροχής» του δυτικού εθνικισμού) δημιουργούν έναν Ιανό του σύγχρονου πεδίου αντιπαράθεσης ανάμεσα σε δυο θνήσκοντες πολιτισμούς.

Οι πληροφορίες για τη δημιουργία νεοφασιστικών κινημάτων σε πολλές δυτικές χώρες (συνέπεια και της εκ δεξιών κριτικής της παγκοσμιοποίησης) πληθαίνουν και οι θέσεις των αμερικανών ακροδεξιών Φάλγουελ και Ρόμπερτσον, μετά τις 11/09/01, το επιβεβαιώνουν. Αν η Περεστρόικα άνοιξε το κουτί της Πανδώρας, η Αλ Κάϊντα έβγαλε από το εσωτερικό του το θεό Άρη. Η επέκταση της διένεξης σε χώρες που ανήκουν στη σφαίρα επιρροής της Ιαπωνίας (Φιλιππίνες, Ινδονησία, Μαλαισία) , όπως προ – ανακοίνωσαν οι Τάϊμς της Νέας Υόρκης, αλλάζει τα γεωπολιτικά δεδομένα του τελευταίου μισού αιώνα. Παρ’ όλη τη μυστικοπάθεια του «νέου πολέμου», ο προσεκτικός θεατής παίρνει τις πληροφορίες που τον ενδιαφέρουν από τους τηλεοπτικούς αναλυτές, οι οποίοι στο όνομα των «ειδικών εκτιμήσεων», κατονομάζουν τις χώρες – στόχους της Ουάσιγκτον και «περνούν γραμμή» στους στρατηγούς των Η.Π.Α. Βέβαια, το Πεντάγωνο κάνει τα πάντα να ελέγξει πλήρως  την ενημέρωση, πληρώνοντας εκατομμύρια δολάρια για να αποκλείσει τα Μ.Μ.Ε. από την πρόσβαση σε δορυφορικές εικόνες. Οι επιπτώσεις των βομβαρδισμών δεν πρέπει να φαίνονται και έτσι το Πεντάγωνο φροντίζει να αγοράζει την αποκλειστικότητα αυτών των εικόνων.

Συνέπεια της 11ης Σεπτεμβρίου, σαράντα χιλιάδες παιδιά θα πεθάνουν από τις αρρώστιες και δέκα εκατομμύρια άτομα θα πέσουν κάτω από το μίνιμουμ του ενός δολαρίου ($1) την ημέρα – που αντιπροσωπεύει το ακραίο όριο της φτώχιας (εκτίμηση της Παγκόσμιας Τράπεζας).

Όταν έλεγε ο Ε. Πάουντ: « δεν υπάρχουν δίκαιοι πόλεμοι», δεν είχε λάβει υπ’ όψιν του το δίκαιο του ισχυρότερου. Οι μουλάδες εξυπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο τα κέρδη των βιομηχανιών όπλων, εμβολίων, πετρελαίων των Η.Π.Α. Η αντιπαράθεση δεν ξεκίνησε ακόμα. Η 11η Σεπτεμβρίου ήταν αυτό που στον κιν/φο λέμε πρεζενερίκ (οι εικόνες πριν των τίτλων αρχής).


About this entry